1. مصرف قرص آهن را بصورت تدریجی شروع کنید و طی چند روز به مقدار تجویز شده برسانید. اینکار باعث می شود عوارض گوارشی با شدت کمتری بروز کند.
2. قرص آهن می بایست چند ساعت قبل از غذا مصرف شود ولی در صورت بروز دل درد می بایست بعد از غذا مصرف شود که البته در این صورت میزان جذب آهن کاهش می یابد.
3. استفاده از فرآورده های آهسته رهش آهن که آن را به تدریج در دستگاه گوارش بدن آزاد می سازد که البته در این مورد هم با کاهش جذب آهن روبرو خواهیم شد.

پاسخگوی سوالات شما در این زمینه هستم.

امروز و بهتر بگم امشب بعد مدت ها اومدم یک مطلب برای دلخوشی خودمم که شده بریزم تو سایت.

هر چی فکر می کنم چیزی به ذهنم نمی رسه که قابل گفتن باشه. تازگی ها کمی نسبت به اجتماع و سیاسیون حساس شدم و کلی دلم پره ولی حرفهام رو ننویسم برام بهتره !

دانشکده داروسازی مشهد هم بعد مدتها داشت به لطف تعمیرات و رنگ کاری و .. شبیه یک محیط اداری آموزشی می شد که هفته پیش آزمایشگاه کنترل میکروبی ما ترکید و تعطیلی کلاس هاشو برای من بی حوصله به ارمغان آورد!

نمی دونم چه مرضی گرفتم تازگی ها من که قبل از رفتن به کلاس های عملی از یکی دو روز قبلش استرس می گیرم ! امیدوارم خدا من و همه مرضا رو شفا بده !
تق!

سلام !
اومده بودیم بیرجند چند روزی رو به حساب تو تعطیلات بین ترمی حال کنیم بی معنی !
اما از تنهایی تو خونه کم مونده بود شاخ در آرم !
همش بشین تو خونه نیگاه در و پنجره کن !
مونده بود یه رفیق قدیمی بچه سوسول پیش دانشگاهیمون سید علی گل گلاب که معلوم نبود این چند مدت که تو زاهدان دندان پزشکی می خونده چند بار دعوت به مواد مخدرش کرده بودند (و چند بار رفته بود فضانوردی که ما رو فراموش کرده بود !) خلاصه تو همین حال و هوا بودیم که علی عزیز زنگ زد و بحث های دره پیت رو شروع کردیم و از انرژی هسته ای گرفتیم و رسیدیم به کوهنوردی و یه دفعه قرار شد دو نفری فرداش بریم کوهنوردی !
فرداشم رسید و داستان آغاز شد :
صبح ساعت ۷٫۲۰ دقیقه از فلکه جماران بیرجند به سمت رشته کوه های آلپ ایران معروف به کوهستان باقران ! به حرکت در آمدیم در این سفر پر فراز و نشیب عکسهایی توسط موبایل های من و این جوان نابخرد تهیه شد تا این سفر به یاد ماندنی در تاریخ پر افتخار ایران همیشه زنده بماند !
با هم میبینیم …!

این عکس مربوط به قسمتی از بیرجنده که یه شهاب سنگ ۳۰۰۰۰ میلیارد سال پیش بهش خورده و اینقدر گودش کرده !

..

و اما در داخل این کوهستان مخوف آبشار هاییس کوچول موچول!
و مناظر زیبا که حال می ده واسه عکس!

و مخفیگاه هایی جالب تر از مخفیگاه رابین هود !

و نهر چه هایی که هی یه چند روزی توشون آبه الباقی روزها سایر مواد …

و دریاچه های دو طبقه ! (عجب جاییست این بیرجند با این کوهستان های ناشناخته خویش! یا ابالفضل !!!)

بعضی عکس ها خیلی جالب می شن !


بری جولوتر کف دره ای !(مغزت میاد تو بینیت !)

وقتی هوس شنا می کنی ولی عمق آب کمه !

اگر دیدی جوانی بر تخته سنگی تکیه کرده …
بدون خسته بوده دیگه!!!

بقیه عکس ها رو از اینجا ببینید !

————

این عکسم مال همون موقع هاس وقتی تو کار موبایل نوکیا بودم !

اینم ترکیب دو تای بالایی !!!!!!

اینم یه عکس نسبتا جدید ولی  مطمئنا با ژست جدید !!
(از تاثیرات مشاهده فیلم های هندی روی کودکان!!)

برای مشاهده بقیه عکس ها رو ادامه مطلب کلیک کنید ! (بی زحمت )
اینم از شکارمون توی ترمینال !‏(به تابلو و عملکرد مردم دقت کنید !)

و وقتی شارژ موبایلت موقع عکاسی تموم می شه بزرگترین ضد حال رو می خوری و الاف می شی توی تهران دنبال یه پریز !
اما بالاخره پیداش کردیم یه پریز درب و داغون توی یه مسجد قدیمی با صفا ! (برق دزدی !!! خدایا ما رو ببخش !)

خلاصه بعد از کلی الاف بازی و کاغذ بازی توی تهران هوس زد به کلمون بریم دانشگاه امام صادق (ع) پیش حاج مصطفی داداش گلمون ! (جدی نگیرید عینک خودمه که زده !)

ظهر بود و موقع نماز اما توی نمازخونه هم هر جور بود قاچاقی و بطور نامحسوس یه عکس حرفه ای ایول کردیم !

بعد از نماز و ناهار (کباب بود از قصد می گم که حالتونو بگیرم !)
یه سر رفتیم کتابخونه دانشگاهشون بابا ایول …

آی دانشگاه امام صادق باحاله ! یه مناظری داره که نگو …


این گربهه رو ببینید چه قد جالب لم داده کنار گل ها استراحت می کنه !
حتی به این هم رحم نکردم …(بابا نکشتمش که عکسشو گرفتم ! چه قدر بد فکرید !!)

به اینم یه عکس تپل مپل دو نفره توی فضای سبز دانشگاه !

وای … نگو که این دانشجوهای امام صادق تو چه فضایی درس می خونن !‏نامردا … منو تو مصاحبه رد می کنین ؟! ها؟؟؟!!!

این عکس مال پارک بغل دست دانشگاهه !!
نه خیر آقا اینم توی دانشگاهه ! مگه دستم بهتون نرسه ! آخه چرا ما دانشگاهمون اینجوری نیست !؟
—————————————
خلاصه سفرمون هم به آخر رسید و برگشتیم مشهد و دوباره اومدیم بیرجند دیدیم داداشمون هم اونجاس !
پریدیم سمت هم و با محبت هر چه تمام تر همو بغل کردیم !!

چیه ؟! ها !!
مخلص برو بچ ! جاتون تو عکس ها خالیه …
منتظریم …
پس منتظر ما هم باشید …
یا علی !

تمام عکس ها رو با گوشی موبایل گرفتم و برای افزایش سرعت لود توی وبلاگم حجمشونو با فتوشاپ کم کردم تا در صورت استفاده از خطوط کم سرعت برای دیدن تصاویر مشکلی براتون ایول نشه !

خب بریم سر عکس های دیگه …

وقتی آبشار سرخ رنگ باغ ملی مشهد یخ می زنه !
برای مشاهده بقیه عکس ها (خیلی ناز و قشنگ!! به ادامه مطلب مراجعه کنید…)

این هم عکس حوض سرخ رنگ باغ ملی هنگامی که سردش شد !
——————————————————————–

دانشکده علوم پزشکی مشهد !
وقتی که ماشین استاد زیر بارش برف قرار بگیره حتی سرد تر از خود استاد میشه هنگامی که داره نمره ها رو می خونه !
——————————————————————–

ایستگاه سرویس دانشکده داروسازی همیشه حال می ده واسه استراحت اما این بار اگه مردی … !
(همکلاسی عزیزی که نظر دادی اینجا ایستگاه سرویس دانشکده داروسازیه مشهده اگه تشخیص نمی دی مشکل از گیرندس نه فرستنده !)
——————————————————————–
وقتی توی برف توی اون هوای سرد گرسنت می شه رفتن به سلف سرویس صفای دیگه ای داره مخصوصا وقتی با قندیل های به این خوشکلی ایول شده باشه !‏(با کسب اجازه از دوست عزیزی که کاربرد صحیح واژه ایول را به ما آموخت !)

——————————————————————–
بازم می بخشید که به دلیل یه عالمه مشکلات نتونستم همه عکس ها رو براتون بزارم … منتظر بقیه گزارش های تصویری باشید !(این دفعه قول می دم زود تر بیام آپ کنم )
از نظرات قشنگتون خیلی ممنونم …
تشکر !!!

(تاریخ اصلی  : ۱۳ مرداد ۱۳۸۶)

توی بیرجند یه بلوار به اسم مدرس داریم.
آخرین میلان غربی این بولوار مدرس ۶۷ هستش که بعد از اون می رسیم به جاده کمر بندی و بعد از اون کوه های با صفایی هستند که اسمشون کوه های باقران هستش!
توی باقران چند بند باصفا داریم که از مشهورترین هاش میشه به بند دره(گردشگاه همیشگی من) و بند عمرشاه اشاره کرد.
جمعه ها خیلی ها برای تفریح از انتهای بولوار مدرس و دور و اطراف خونه ما می زنن به سمت کوه!
گاهی دست جمعی گاهی تک نفره و گاهی دو نفره!!
ما که همه رقمشو تجربه کردیم البته اگه در درک صحیح واژه مغموض ” دو نفره” دچار تردید شدید به پست های قبلی وبلاگ یا دقیق تر بگم پست “وقتی دو گلابی به کوه می روند!” مراجعه نمایید.(اکیدا توصیه می کنیم پست سه قلو های افسانه ای رو به تنهایی مطالعه نکنید . ا… اعلم )
خب می گفتم ما خونمون در انتهای بولوار مدرسه اما خونه دایی مادر بزرگ ها و خیلی های دیگه تا ۶ کیلومتر از ما دورند! درست اون سمت بیرجند جایی که به یه سری کوه های دیگه به چشم می آن

به اسم کوه های شکراب!
اما از اونجایی که این کوهها همیشه تو ضلع رو به شهر اونها داخل

 افتابه(قابل توجه دوستان ،منظور وسیله آفتابه نیست بلکه منظور اینه : آفتاب هست!نویسنده) و از انتهای شهر فاصله زیادی داره همچنان متروک مانده!
( یه بار با دوچرخه زدم برم ببینم اون  ورا چه خبره هیش کی نبود تنهای تنها وسط بیایون تا معدن گچ رفتم اما با صدای چند سگ که به نظ می اومد یه ۳ کیلومتری لا اقل از من دور باشن سرو ته کردیم به روی ولایت!حدود ۵ سال پیش)

خب یه روز یکی از دایی هامون زنگ زد فردا آماده باشید ۵ صبح میام تا از خونتون با هم بریم سمت کوه !
ما هم که همیشه ۱۰ صبح بیدار می شدیم همون پشت تلفن سکته انداختیم تا ۵ صبح فرداش (جمعه ۵ مرداد)
۵ صبح رفتیم بیرون و کوهی که در ضلع شرقی بند دره قرار داشت رو فتح کردیم!
یه کشف هم حاصل شیطونی های من تو قله وسیع کوه بود که یه ساختمان دیدبانی قدیمی روکشف کردم  که تا حالاهیچ کدوم از کوهنوردهایی که می شناختم ندیده بودنش!

برای مشاهده عکس های ماهواره ای قشنگ و شکار عکس هام تو این گردش  این گردش به ادامه مطلب مراجعه کنید !! …
توی راه چند سگ نزدیک بود ماها رو درسته قورت بدن که به خیر گذشت !

—
ارتفاغی که بالا رفتیم رو حال کن !
جاده رو می بین اصلا ؟

—
داداشی رو ایول لنگامون قلم شد !




این منما !
عجب شرایط سختی بودا ولی هوا چقدر خوب بودا …

—
و ساختمون قدیمی قشنگی که من با شیطونیام پیداش کردم !
یه چیز عجیب !!! روی قله به اون بلندی ….اون همه آجر …!






محل ورود و خروج این ساختمون عجیب و غریب قدیمی !

راه دیدبانی…

—
از اون بالا بند دره قد یه پیاله آب بود !

شیب کوه رو در تصویر داشته باشید !
الحق دست گربه رو از پشت بستیم !

—
چیدن انجیر کوهی توی اون ارتفاعات صفای خاصی داره …


!
یادم رفت عکس ظرف انجیر رو آپلود کنم !
می خواستم تعارف کنیم به شما …
می بخشید.

کوه من هم همچو توکوهم. محکمو استوار پای سربلندی وطنم ایستاده ام… و جلوی بادهای سرکش خارجی خواهم ایستاد…

سید علی جون توی بازار بزرگ مرکزی مشهد …

—
جاتون خالی حسابی حالم بد شد(!!) کم مونده بود بالا بیارم ! بس که راه رفتیم !!

—
اینم یه عکس یادگاری کنار عزیز دلمون …

—
اوه بابا منظورم امام رضا بودا نه این !!!

—
وقتی زیاد صمیمی می شیم !

(بازار بزرگ مرکزی مشهد مقدس‏)
—

به کسی نگیدا ولی بدترین عکس یادگاری توی حرم همینه دیگه کنار دستشویی شماره ۱۳ !
توسط موبایل علی شکار شدیم رفت …
———————————————————
امیدوارم وبلاگم در آینده برام مثل یه آلبوم یادگاری باشه .
دوستت دارم علی !
یا علی …

شب همه توی پارک حاضر شدیم و مذاکرات آغاز شد .من که به اصطلاح استارت کوه رفتن رو زده بودم ، ساعت ۵ صبح رو برای آغاز حرکت پیشنهاد دادم که منجر به اعتراض شدید بچه ها شد و بالاخره بعد از کلی مذاکره و رایزنی ها گوناگون و چند مورد دست به یقه شدن قرارمون شد ساعت شش صبح فلکه بیدخت…

بعد از تعیین ساعت حرکت هر کس مسئول تهیه یک چیزی شد یکی گفت گوشت با من یکی گفت قند و چایی با من هر کس یه مسئولیتی رو به عهده گرفت تا نوبت رسید به من . و فقط مونده بود کار خوردن که من به عهده گرفتم . اما مثل اینکه ول کن نبودن و به من گفتن تهیه زغال با تو! ما هم بالاجبار پذیرفتیم .

بعد از اتمام مذاکرات همه رفتن تا کالاهایی رو که تهیشون رو به عهده گرفته بودن آماده کنند من هم رفتم و خوابیدم.فردا صبح اون روز وقتی که از خواب بیدار شدم یه نگاه به ساعت زدم یک ربع به شش بود! دو مشته کوبوندم به سرم و با عجله لباس پوشیدم و زغال ها رو برداشته و از خونه زدم بیرون. یکی نبود به من بگه تو که خودت همیشه تا لنگه ظهر می خوابی چه اصراری داشتی که صبح زود راه بیفتیم .

توی خیابون پرنده هم پر نمی زد.اما عوضش من با اون سرعتی که داشتم می دویدم کم مونده بود که پرواز کنم.تقریبا هر ۲۰۰ متری یه نفسی تازه می کردم و یه نگاه به ساعت می زدم و دوباره گاز رو می گرفتم واین چرخه همینطور ادامه داشت تا رسیدم به نزدیکی های فلکه بیدخت . ساعت شش  و ده دقیقه بود سرم داشت گیج می رفت .توی ذهنم بچه ها رو تصور می کردم که دارن به سمت کوه حرکت می کنند و منو صدا میزنند و من نیستم .

دیگه رمقی برای رفتن نداشتم .آروم آروم رفتم و رفتم تا بالاخره به فلکه رسیدم. همه جا ساکت بود تا چشم کار می کرد از آدمیزاد خبری نبود.کوله بارم رو گذاشتم زمین و نشستم روی بلوک های میدون ۵ دقیقه همینطوری زل زده بودم به زمین و هی نفس نفس می زدم.که یکدفعه صدای یک ماشین رو شنیدم که تخت گاز از توی کوچه زد بیرون و کشید سمت من و زد روی ترمز. دوباره همه جا ساکت شد.در ماشین آروم باز شد و یک بچه سوسول با یه کلاه حصیری خفن در حالی که داشت با موبایلش ور می رفت از ماشین پیاده شد. تا در رو بست ماشین دوباره گازش رو گرفت و غیبش زد. وقتی گرد و خاک ها خوابید. دیدم اون بچه حدودا دو متری من ایستاده .

وقتی آروم آروم سرش رو آورد بالا و سعادت دیدار رو نصیبمون کرد ، دیدیم که ای دل غافل؛ این که سید علی خودمونه . شیطونه می گفت اون کلاه مزخرفش رو بردار و محکم بزن توی فرق سرش تا دوباره دیر نیاد سر قرار.

خلاصه بقیه بچه ها هم با اوصاف مشابه تک تک اومدن و همگی به سمت کوه باقران و دقیقتر بگم آبشار چهارده حرکت کردیم. بین راه کلی با هم دیگه می گفتیم و می خندیدیم گهگاهی هم از دانشگاه هامون می گفتیم.یکیشون که دندان پزشکی زاهدان قبول شده بود. همش بحث سوخت و قاچاق و بزن و بکش می کرد اون یکی که پشت کنکوری بود هنوز همون حرف های قبل کنکور ماها رو می زد. باقیشون هم همین پزشکی مشهد قبول شدن .یکی ترم مهر و دو تای دیگه هم ترم بهمن خودم هم که داروسازی مشهد قبول شده بودم داشتم مثل بلبل برای همه سخنرانی می کردم و از امکانات دانشکده مون می گفتم. از پله های ورودی دانشکده گرفته تا بخاری های تالار . که توی کمتر جایی نظیرشون پیدا می شه.

خلاصه همین طور رفتیم و رفتیم تا رسیدیم به یک گذرگاه صعب العبور که بلا نسبت گربه هم نمی تونست ازش بالا بره چه برسه به آدمیزاد.به هر بدبختی که بود خودم رو از بچه ها آویزون کردم و کشوندم بالا و اون بالا هم یک عکس دسته جمعی انداختیم. به حساب خودمون دیگه به آخر دنیا رسیده بودیم. در این هنگام دبیر زیستمون که ید طولایی در بالا رفتن از کوه و کمر داشت یه نگاه عاقل اندر سفیهی به ما انداخت و در حالی که لبخند تلخی به لب داشت به جلو اشاره کرد.همه آب دهن رو قورت دادیم و سرمون رو چرخوندیم اون سمت و یه دید زدیم .طبق فرمایشات شریفه استاد باید از طرف دیگه کوه می اومدیم پایین و دوباره از صخره بزرگتری که جلومون بود می رفتیم بالا.تا برسیم به آبشار چهارده .خلاصه خودمون رو به هر زحمتی بود رسوندیم کفه دره و از صخره جلویی شروع کردیم به بالا رفتن و بعد از ۲ ساعت رسیدیم به آبشار چهارده که ازش فقط یک چاله آب با یک مشت لجن باقی مونده بود.همگی ضایع شده بودیم. اسبابامون رو گذاشتیم زمین و فی الفور یک چایی آتیشی دم کردیم زدیم توی رگ و توی اون هوای خنک و تمیز که بی معنی روح آدم رو شاد می کرد ‏، شروع کردیم به صبحانه خوردن . جاتون خالی اینقدر چسبید که نگو! اما خدا بگم چیکارشون کنه تا خواستیم یه استراحتی بکنیم دوباره ما رو از کوه و کمر کشوندن بالا واسه ورزش صبحگاهی و همین قدر کافیه که بگم  صبحانه رو به معده نرسیده تو مریمون هضم کردیم.

توی برگشت من که رمقی برام نمونده بود یه چند قدمی از بچه ها عقب افتادم و گمشون کردم. هر چی توی اون کوه و کمر داد و بیداد کردم خبری نشد.پس همینطوری زدم براه و توکل به خدا از یه طرفی به راهم ادامه دادم. ۵ دقیقه بعد با شنیدن صدای خنده یا بهتر بگم قهقهه بچه ها که از سمت جلو می اومد فهمیدم که راه رو درست اومدم.دویدم جلو تا ببینم چه خبره.چند تا از بچه ها کنار آبشار خشکیده ایستاده بودند و منو نگاه می کردند .تا خواستم ببینم چی به چیه ناگهان  دو یارخائن از پشت به سمتم حمله کردند و یکی از جلو سرم و دیگری از عقب پاهام رو گرفتن و منو مثل هندونه پرتم کردند توی همون چاله آبی که ذکرش رو کرده بودم.حالا کیف پول و کارت ملی و ساعت و کفش و اینا حالیشون نبود. همه خیس خیس شده بودن و من هم که حسابی غافل گیر و گیج شده بودم اومدم بیرون و در حالی که از سر و کلّه ام آب کش گرفته بودبه سمت اون دو خائن و همکارانش دویدم و با مشارکت برخی از دوستان تک تک خائنین رو به سزای عملشون رسوندم و در واقع حکم قصاص رو اجرا کردیم . بعد از کلی جنب و جوش و مسخره بازی که دیگه کم مونده بود دبیر زیست شناسیمون رو هم بیندازیم توی چاله آب . اما بچه ها بی خیال شدن و رفتیم یه آتیشی روشن کردیم و خودمون رو خشک کردیم . بعدشم یک کباب یا به قول داداش کوچیکم یه کباک مفصلی رو با همکاری همدیگه ترتیب دادیم و با همتی که بچه ها کردند دو دقیقه ای اون ها رو هم خوردیم رفت.

خلاصه اون روز خیلی بهمون خوش گذشت . هم یک تجدید خاطره ای شده بود از دوران دبیرستان هم ورزش کرده بودیم و هم تفریح . به همین دلیل هنگام برگشت و خداحافظی خیلی سخت گذشت .همه با چشمای به ظاهر گریان و در دل خندان از هم جدا شدیم و رفتیم خونه هامون.

اما اصل قضیه:

وقتی رسیدیم خونه ‍؛مادرمون که متوجه حال و روز لباس هامون شده بود ، با جارو و کفش و کفگیر و خلاصه هر چی که دم دستش بود حمله کرد به سمتمون که الباقی ماجرا رو حتما خودتون تجربه کردین و نیاز به توضیح بیشتر نداره و اون موقع بود که با خودم گفتم که من باشم تا دوباره هوس رفتن به کوه با این دوستای نامرد به سرم بزنه!

ما ازاین داستان نتیجه می گیریم که دوباره هنگام رفتن به آبشار چهارده جلیقه نجات ، مایو و حوله رو نباید فراموش کرد!!!